AYÇİÇEKLERİ

Ayçiçeği Hikayesi

Genellikle her çiçeğin bir hikayesi bulunur. Ayçiçeği de bunlardan biridir. Mitolojik dönemlerde, Apollon yani güneş tanrısı kırlarda gezerken, bir kızı görür ve ona aşık olur. Daha sonra kız da Apollon’a âşık olduğunu fark eder. Uzun bir süre birlikte vakit geçiren aşıklar, Apollon’un birden nedensizce ortadan kaybolmasıyla son bulur. Kız öyle aşık olmuştur ki, dizleri üzerine çökerek tanrıya yalvarır. Bunu duyan tanrı, kızı günebakan çiçeğine dönüştürür. Böylece gündüz ortaya çıkan güneşe dönük ayçiçeği, akşama kadar güneşi seyretmektedir. Akşam olduğunda ise, boynunu bükerek, güneşin tekrar çıkmasını sabırsızlıkla beklemektedir.

Mitolojide hüzünlü bir hikayesi de olsa biz eğitimciler için aslında harika bir benzetmedir. Biz etrafımızı aydınlatan eğitim neferleri olarak her gün girdiğimiz sınıflarımızdaki bizim değerli ayçiçeklerimize güneş oluyoruz. Okulda geçirdiğimiz vakit boyunca bizim ,her davranışımızı inceleyen süzen bizi hayranlıkla izleyen öğrencilere sahibiz. Sabahımız okul ziliyle başlayıp gecemiz yine bir okul ziliyle biter ayçiçeklerimiz için. Bizler bizi bu denli sevgiyle takip eden öğrenciler ışığında kendi eğitim ışığımızı da daha verimli yayabiliyoruz. İşte bu yüzden değerlidir ayçiçekleri önce kendilerine sonra da etraflarına hayırlıdırlar. Aynı şimdi öğrencilerimizin kendini bilgiyle besleyip büyüyünce etraflarına katkı sağlayacakları gibi